بلاگ اشــــراق | امیرعلی صادقی

ما هنوز در ادامه راه کربلا و شهیدان هستیم ... | فلسفه و حکمت | سیاست و تحلیل | اندیشه اسلامی


بـررسی اهمّیت روز قدس و مسئله "فلسطین" | #القدس_لنا

بررسی اهمیت روز قدس و مسئله فلسطین

«بسم الله الرحمن الرحیم»

🕌 بـررسی اهمّیت روز قدس و مسئله "فلسطین" 🕌

✒️ به قلم: امیرعلی صادقی

🔹همه‌ی انسان‌ها به صورت طبیعی و بالذات، هنگامی که مفاهیمی همچون "ظلم" و "ناعدالتی" به گوششان می‌رسد، احساس نارضایتی و ناراحتی می‌کنند. کیست که هنگام دیدن صحنه کتک خوردن کودکی بدست انسان قصیب القلبی، خشمگین نشود؟ اصلا چرا از ظلم به او خشمگین می‌شویم؟ یا که از کجا می‌فهمیم که به او ظلمی شده؟ چون می‌دانیم کودک ناتوان است. کودک توانایی دفاع از خودش را ندارد. اینجاست که به او می‌گوییم مظلوم! اما همین کودک ذاتاٌ دوست ندارد مظلوم واقع بشود. اگر در شرایطی برابر از لحاظ جسمانی با آن مرد قرار داشت، احتمالا با او مبارزه می‌کرد تا "حق" خود را بدست آورد. این یعنی خواهان "حق و حقوق" خود است! حالا اینکه حق چیست و چگونه می‌توان به درستی آن را تعیین و مشخص کرد، خودش بحث دیگری است.
🔸و بحث نمادها! در دنیای امروز ما نمادها، اهمیت بسیار دارند. البته نه فقط نمادهایی که در قالب شکل های هندسی هستند. بعضی نمادها در قالب یک رویداد، یک اتفاق و یک حادثه هستند.مثل همایش ها و راهپیمایی ها. حالا کار نمادها چیست اصلا؟ ابتدایی ترین کارشان، انتقال مفاهیم است. یعنی حامل و ناقل معنایی‌ست. موضوع به اینجا ختم نمی‌شود و بحث فقط انتقال پیام نیست. بلکه بعضا در لایه‌ی زیرین آن، اتفاقات دیگری هم در جریان است. از لحاظ فرهنگی، اجتماعی و خصوصا سیاسی، حرکت‌های نمادین مانند راهپیمایی ها، تاثیراتی دارند که بسیار مهم هستند. چه بسا تاثیرات جهانی و بین المللی هم داشته باشند. روز قدس هم از همین دسته مسائل است.
🔹حال با گذر از این مقدمات، برسیم پرسش هایی اصلی که باید پاسخ داده بشوند. مثلا آنکه روز قدس چه روزی است و اصلا اهمیت آن در چیست؟ چرا اینهمه برآن تاکید می‌شود؟ آیا فقط نماد چیزی است یا اینکه تاثیرات عملی هم دارد؟ اصلا آیا مفهومی دارد و اگر دارد، چه مفهومی را می‌رساند که حائز اهمیت است؟ مبتکر و مبدع این روز و رویداد کیست؟ و بعد هم، سیر تاریخی سرزمین فلسطین و اینکه تا به امروز این سیر چگونه بوده است؟ ایدئولوژی و مواضع اسلام در چنین مسائل و مواقعی چیست؟ چرا این سرزمین نقطه‌ی استراژیکی است و اینقدر از لحاظ ژئوپلیتیکی دارای اهمیت است؟ نقل‌های بزرگان ما پیرامون فلسطین و مسئله آن، چگونه است؟
🔸روز جهانی قدس، آخرین جمعه ماه مبارک رمضان است. در تاریخ ۱۶ مرداد ۱۳۵۸ش با پیام امام خمینی (ره) و برای حمایت از مردم فلسطین، این روز نام‌گذاری شد (در کتاب خاطرات ابراهیم یزدی ج3، ص737، آمده که نامگذاری روزی از تقویم به این نام، پیشنهاد او بوده است) . البته فقط بحث حمایت از فلسطین نیست. گرچه از اهم مسائل است اما این روز به عنوان نماد و مظهری از بیداری مسلمانان در برابر ظلم و اتحادشان در مقابل دشمنان دین مبین اسلام، است. اسلام مکتبی‌ست که نه با ظلم و ظالم کنار می‌آید و نه به مظلوم اجازه چنین امری را می‌دهد. اسلام می‌گوید برخیز و مبارزه کن، که این حق توست، که اگر چنین نکنی، خود از ظالمانی. در واقع به نفس خودت ظلم کرده ای. گفته شهید مظلوم، آیت الله دکتر بهشتی است که می‎گوید :
«گناه کسی که اجازه می‌دهد به او ظلمی واقع شود، با ظالم یکسان است.» 
🔹مسئله مطرح شده، به این معنا نیست که اسلام تماماً از مظلوم، انتظار دفاع و مقابله را داشته باشد. گاها مظلوم بیش از حد ناتوان است. خب حال اینجا چه اتفاقی می‌افتد؟ این وظیفه سایر انسان هاست، که به کمک او بشتابند و او را از ظلم و ظالم نجات بدهند. یعنی یک وظیفه انسانی‌ست که همگان باید به آن عمل کنند. حضرت علی(ع) در فرازی از وصیت‌نامه‌ی خود در نامه 47 نهج‌البلاغه می‌فرماید:
«کُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً»
یعنی باید در هر زمان و مکان، نسبت به ظالم ابراز دشمنی کرده و به یاری مظلومان شتافت. همچنین حدیثی از پیامبر است که :
«هر کس فریاد استغاثه‌ی هر مظلومی (اعم از مسلمان یا غیرمسلمان) را بشنود که مسلمین را به یاری می‌طلبد، اما فریاد او را اجابت نکند، مسلمان نیست.»(1)
ایدئولوژی اسلام چنین است. خب حال اسلامی با چنین ایدئولوژی باید با قضیه فلسطین کنار بیاید؟ اصلا مگر می‌تواند کنار بیاید، وقتی ایدئولوژی و مکتب اسلام چنین شعاری را یعنی دفاع از مظلوم و نابودی ظالم، فریاد می‌زند؟
🔸اما سیر تاریخی قضیه فلسطین و ارتباط آن با بحث ظلم و ظالم! ببینید بحث فلسطین، نان تازه از تنور درآمده ای نیست. اما زخم همیشه تازه‌ای برای امت اسلامی است که درمانش هم مشخص است! پیرامون تاریخ این سرزمین، مقالات و کتب متعددی وجود دارد. تاریخ فلسطین با تاریخ انبیاء الهی، از همان ابتدا، گره خورده است. اینکه پیرامون این سرزمین، حق چیست و باطل چیست، و تشخیص آن در این میان چگونه است، نیازمند پاسخ به چند سوال اساسی دیگر است. مثلا از ابتدا چه کسانی ساکن آنجا بوده‌اند؟ در طول تاریخ چه تحولاتی برای این سرزمین ایجاده شده است؟ اصلا اهمیت استراتژیک این سرزمین در چیست و محل نزاع کجاست؟ چطور این سرزمین در حال حاضر و چرا به اشغال درآمده است؟ و مسائلی از این قبیل.
🔹در تاریخ آمده است، نخستین اقوامی که به این سرزمین مهاجرت کرده‌اند، قبایلی عرب از جزیره العرب بودند و به این مردمان کنعانیان می‌گفتند. از همان ابتدا برای گذراندن معشیت‌شان مشغول کشاورزی شدند. بعضا در لبنان ساکن و مشغول دریانوردی شدند (اینها را فینیقیان می‌نامیدند) و در نهایت عده ای (یک طایفه از کنعانیان به نام یبوسیون) ساکن بیت المقدس شدند (از لحاظ جغرافیایی، بیت المقدس را دو کوه صهیون و کوه زیتون، از مشرق و مغرب، احاطه کرده است.). این قضایا به بیش از دو هزار و پانصد سال پیش از میلاد مسیح باز می‌گردد. 
🔸صدها سال بعد حضرت ابراهیم خلیل از اورکلدان (در عراق)، به این سرزمین مهاجرت کرد. یعنی حضرت یعقوب و حضرت اسحاق نبی و در نتیجه خاندان یعقوب که همان بنی اسرائیل‌ اند، در این سرزمین متولد شدند و زندگی می‌کردند. این درحالی است که کنعانیان و یبوسیان از بسیار قبلتر در آنجا سکونت داشتند و مشغول زندگی بودند. حوادث بسیاری تا زمان تولد حضرت مسیح (ع) اتفاق افتاد.به طور مثال داستان حضرت داود و پادشاهی او در این سرزمین، ساخت بنای بیت المقدس، داستان حضرت سلیمان ، ماجرای حمله شلمنسر و بخت النصر ، کوروش و آزادسازی یهودیان و بسیاری حوادث دیگر. تا اینکه ایشان در شهر ناصره فلسطین مبعوث شد. بسیاری از بنی اسرائیل به حضرت مسیح (ع) ایمان آوردند و عده ای در دین خود ماندند و درگیری هایی به وجود آوردند. تا سالیان درازی بعد از حضرت مسیح (ع)، فلسطین شهری مسیحی نشین بود. قرنها گذشت تا آنکه پیامبر اسلام (ص) مبعوث شدند و تحولات بسیاری در جزیره العرب پدید آمد. سال 638 میلادی (17 ه.ق) در زمان عمر (خلیفه دوم)، سپاهیان اسلام وارد بین المقدس شدند و با آن مردم پیمان صلحی امضا کردند که آنان را در پذیرش دین آزاد می‌گذاشت. به مرور با مشاهده حقانیت اسلام، اکثریت مسلمان شدند. (2)
🔹سالها گذشت که در سال 1099 میلادی (493 ه.ق) ماجرای جنگ‌های صلیبی آغاز شد و اروپاییان فلسطین را تصرف کردند. آمده است که بعد از تصرف شهر، مردم فلسطین که اکثرا هم مسلمان بودند، بسیاری‌شان کشته شدند (حدود 60 هزار نفر). یعنی حمامی خونی به راه افتاده است، که واقعا فاجعه آمیز است (3). فتح فلسطین و تلسط به آن توسط صلیبیون تا 88 سال ادامه داشت. در سال 1187 میلادی (583 ه.ق)، صلاح الدین ایوبی، صلیبیون را شکست داد و بار دیگر این سرزمین به آغوش مسلمانان بازگشت. اینبار مسلمانان چه کردند؟ مورخان غربی و مسیحی، خودشان به بی رحمی های صلیبیون اعراف کرده‌اند و بازهم مسلمانان، سایرین را در پذیرش دین آزاد گذاشتند. یعنی قتل و غارتی در کار نبوده (4).
🔸در آن شرایط برابر برای پذیرش هر دینی و آئینی، عده‌ی بسیار زیادی مسلمان شدند. البته بودند کسانی که مسیحی و یا یهودی شدند اما آمار رشد جمعیتی مسلمانان قابل ملاحظه‌تر بود. این موضوع تقریبا تا پایان قرن نوزدهم ادامه داشت.
در همان قرن یعنی سال 1880، اگر نگاهی به آمار ها بیندازیم، از جمعیت 500 هزار نفری فلسطین، 24 هزار نفر یهودی بودند. تنها 5 درصد از مردمان آنجا! 
🔹اما اینجا نقطه‌ی مهمی در سیر تاریخی ماست. سال 1896، روزنامه‌نگار یهودی اتریشی به نام تئودور هرتزل ، (موسس سازمان جهانی صهیونیسم | World Zionist Organization) و نویسنده کتاب "کشور یهود" ، به منظور تشکیل کشوری برای یهودیان، جنبشی به راه انداخت. تشکیل اولین کنگره جهانی صهیونیسم در بال سوئیس در تاریخ ۲۷ تا ۲۹ آگوست ۱۸۹۷، از گام های نخست برای ایجاد چنین کشوری بود. نقاط بسیاری بدین منظور در نظر گرفته شد. مانند قبرس، هند، آرژانتین، اوگاندا و فلسطین! سرانجام هم «فلسطین» با اهداف سیاسی مشخصی، برای شکل‌کیری دولت یهودی انتخاب شد. البته برنامه‌شان مقدماتی هم داشت. مهاجرت! با همین برنامه، سال 1914 آمار یهودیان به 11 درصد افزایش پیدا کرد. در سال 1917 انگلستان (بالفور وزیر خارجه وقت این کشور) علنا از تشکیل دولت یهودی در فلسطین حمایت کرد. در اواخر بحبوحه جنگ جهانی اول در سال 1918، فلسطین تحت اشغال انگلستان درآمد و با همان سیاست های حمایتی دولت انگلیس از تشکیل دولت یهودی، سیل مهاجرت یهودیان به این سرزمین ادامه پیدا کرد. طبق آمار سال 1938، از جمعیت یک میلیون و پانصد هزار نفری شهروندان فلسطینی، چهار صد و پنجاه هزار نفر یهودی بودند. 30 درصد کل جمعیت یهودی بودند! یعنی افزایش 25 درصدی در کمتر از 40 سال. اما بازهم سیاست مهاجرت که درحال نتیجه دادن بود، ادامه پیدا کرد و در نهایت، سال 1947 (با همکاری ایالات متحده آمریکا)، این آمار به نزدیک 33 درصد رسید. ("615 هزار نفر" از 1 میلیون و 867 هزار نفر)
🔸سال 1948 ضربه نهایی وارد شد! یهودیان در آن سال به مسلمان هجوم آوردند، اموال و املاک آنهارا تصاحب کردند و هزاران تن را آواره نمودند. انگلستان بازی خود را در نقش قیومیت این سرزمین، به حق که خوب ایفا کرده بود. حال همه‌ی زمینه ها برای تشکیل دولت یهودی آماده بود. سرانجام دیوید بن گوریون در تل‌آویو، آغاز به کار دولت یهود را اعلان کرد.
🔹کشتار بی‌رحمانه مردم فلسطین به هردلیل و بهانه‌ای و مبارزات آنان برای بازپس‌گیری سرزمین‌شان تا به امروز ادامه داشته. تصاویر کودک کشی که بعضا منتشر می‌شود، به راستی که تن آدمی را می‌لرزاند ، احساسات را از عمیق ترین نقاط درون، بیرون می‌کشد و وجدان را بیدار میکند. چگونه موجوداتی می‌توانند این‌چنین عمل کنند؟ ملتی که هیچگونه امکانات دفاعی آنچنانی که در مقابل رژیم غاصب صهونیستی قابل توجه باشد، ندارند و روز به روز با هجوم وحشیانه غاصبان به سرزمین های باقیمانده همچون نوار غزه، بیشتر توسط این هیولای ترسناک و در حین حال بزدل (!)، مظلومانه به شهادت می‌رسند. و کجاست آن شرافت های انسانی بیدار که فریاد بزند، این چنین کشتار انسانیت را ... 
🔸این از مسائل تاریخی. بحث بعدی، اهمیت ژئوپلیتیکی فلسطین و استراتژیکی روز قدس و حمایت از فلسطین است. درست است که، اولین و مهم‌ترین مسئله، بحث اساس مکتبی و ایدئولوژیکی اسلام است، یعنی بعد از شفاف سازی مسائل تاریخی و آگاه شدن از حق و باطل در این میان و بررسی موشکافانه، حال ما از فلسطین دفاع و حمایت می‌کنیم چرا که اعتقاداتمان و وجدان انسانی‌مان به ما اجازه جز این را نمی‌دهد. اگر کمی به لایه‌های عمیق‌تر این مسئله نگاه کنیم و با بصیرت به موضوع بنگریم، متوجه خواهیم شد که برای دنیای اسلام و جهان اسلام، قضیه فراتر از این‌حرفهاست.
🔹در دنیای سیاسی امروز و روابط بین الملل فعلی حاکم در جهان، دفاع از ابتداعی ترین حقوق و منافع ملی توسط هر کشور، یک چیز بدیهی‌ست. بحث امکانات نظامی و امنیت ملی. شرایط و فضای حاکم به گونه‌ای است که هیچکس نمی‌داند فردا روز چه خواهد شد و خود را موظف می‌داند تا خود را از لحاظ دفاعی کاملا تهجیز کند و به عمق استراتژیک خود بیاندیشد. فضای حاکم، فضای خوبی نیست اما چاره ای هم نیست. شما به موضوع سوریه، عراق و یمن نگاه کنید. قبلتر هم بحث لبنان ، حملات اسرائیل به آن و نبرد 33 روزه، بود. و یا مسئله نوار غزه که هر روزه هزاران نفر بی خانمان می‌شوند. موضوع داعش که تا مدت ها برامت اسلامی سایه افکنده بود و حال به لطف خداوند متعال و مدد رزمندگان و شهدای فداکار، ریشه‌ و شجره خبیث‌شان تقریبا امروزه کنده شده است. خب اینها چه چیز را نشان می‌دهد؟ این مسائل که دیگر نشانی از فلسطین در آنها دیده نمی‌شود. پس چطور ممکن است به آن مرتبط باشند؟ شاید در نگاه اول دلیل اتفاق یک جنگ بسیار ساده بنظر برسد، اما در دنیای امروز، لایه‌های بسیار دارد. کاملا هم طبیعی است. بررسی دقیق علت آغاز این اتفاقات و این جنگ ها نشان می‌دهد که دستانی پشت پرده قرار دارد. اسرائیل و صهیونیست‌ها به منظور ایجاد حاشیه امن برای خود، حاضر است دست به هراقدامی بزنند. به طریقی که می‌توانند، مظلوم نمایی می‌کنند و نبردی را شعله ور می‌کنند.
🔸خب حالا نقش ما چیست؟ ببینید دشمنی ایران و اسرائیل براساس دلایل منطقی و بحث "حق" و "عدالت" و از طرفی ایدئولوژی اسلامی، کاملا مشخص است. علمای اسلامی ما سالیان قبل از انقلاب جمهوری اسلامی ایران، علیه اسرائیل مواضعی داشتند. موضوع هم فقط این نیست که اگر ما کاری به اسرائیل نداشته باشیم قضیه تمام است، نه خیر. کشورهایی را نگاه کنید در همین منطقه خودمان که دست دوستی دادند به آمریکا و اسرائیل و مشکلات از این قبیل را به فراموشی سپردند. نتیجه‌ش چه شد؟ بررسی اتفاقات چندین ساله‌ی اخیر در کشور لیبی، چراغ های بسیاری را برای ما روشن می‌کند. عمق این دشمنی با امت اسلامی بسیار فراتر از اینحرفهاست. خب آیا واقعا اگر موضعی جز دشمنی و عقب نشاندن آنها داشته باشیم، اصلا عاقلانه است؟
🔹یکی از مسائل مهم امروزه داشتن عمق استراتژیک است. این به چه معناست؟ یعنی خط مقدم نبرد را تا جای ممکن از قلب و پایتخت و مرز یک کشور دور کنیم. حالا اینکه چرا اصلا نبردی در جریان است و دلیل اینها چیست را قبلا توضیح دادم. ما برای پیروزی در آرمان و اهدافمان در مسئله فلسطین، قطعا باید این موضع، یعنی عمق استراتژیک را در نظر بگیریم. همونطور که دشمنان ما در نظر می‌گیرند. آمریکا که حامی سرسخت و به گونه‌ای جان برکف اسرائیل است، سرتاسر دنیا از جمله مهم‌ترین نقاط جنوب غربی آسیا یعنی اطراف مکان کنونی کشور ما، پایگاه نظامی دارد و از طرفی شش تریلیون دلار برای جنگ د خاورمیانه حالا با بهانه ها و دلایل مختلف، هزینه کرده است. خب اینها نشان از تفکرات سلطه جویانه نیست؟ فرض کنید مثلا جمهوری اسلامی نزدیک یکی از مرزهای آمریکا پایگاهی داشت و آن را سازماندهی می‌کرد. از طرفی مدام برای کشورهای آن منطقه، تصمیم گیری می‌کرد. چه اتفاقی می‌افتاد؟ فریاد همه‌شان بلند می‌شد و دنیا را علیه‌مان، تحریک می‌کردند. اتفاقاتی که مدام درحال مشاهده در سایر کشورهای منطقه هستید، اکثرشان پیوندهای مستقیم و غیرمستقیمی با همین بحث عمق استراتژیک دارند.
🔸همه‌ی اینها نشان می‌دهد از لحاظ سیاسی و عقلانی، داشتن چنین مواضعی علیه اسرائیل عاقلانه است. حتی اگر بحث فلسطین هم نبود. که البته همه چیز فلسطین است. در نهایت برویم سراغ اهمیت روز قدس. ببینید تقریبا در بیش از 80 کشور اسلامی و غیراسلامی این تظاهرات و راهپیمایی برگزار می‌شود. خبرگزاری‌های دنیا وظیفه شان چیست؟ خب یک رویداد بزرگی درحال انجام است. اما آنها با سکوت یا استفاده از عباراتی چون هزاران نفر یا دهها هزار سعی میکنند که تعداد جمعیت و شرکت کنندگان را اندک و کوچک نشان بدهند. یعنی اگر هم بخواهند واکنشی نشان بدهند، مثل یک خبر کوچک از کنار آن می‌گذرند.
🔹رهبر فرزانه انقلاب در سالیان متمادی و قبل از ایشان، امام خمینی (ره) گفتار هایی راجع به این رویداد دارند. امام خمینی، اسرائیل را غده سرطانی می‌دانست در این منطقه و خطر و اهداف حبیث اسرائیل به خوبی را درک کرده بود. پیرامون این روز در صحیفه امام آمده است که :
«من روز قدس را روز اسلام و روز رسول اکرم(ص) می‏‌دانم و روزی است که باید با تمام قوا خودمان را مجهز کنیم؛ و مسلمین از آن انزوایی که آنها را کشانده بودند خارج شوند و با تمام قدرت و قوّت در مقابل اجانب بایستند و ما در مقابل اجانب با تمام قوا ایستاده‏‌ایم و اجازه نخواهیم داد کسان دیگر در مملکت ما دخالت کنند و مسلمین نباید اجازه بدهند که کسان دیگر در ممالک‌شان دخالت کنند. در روز قدس، ملت‌ها باید به حکومت‌هایی که خائن هستند هشدار دهند. روز قدس روزی است که ما خواهیم فهمید چه اشخاصی و چه رژیم‌هایی با توطئه‏‌گرهای بین‏‌المللی موافقت دارند و با اسلام مخالفت. آن‌هایی که شرکت ندارند مخالف با اسلام هستند، و موافق با اسرائیل، و آن‌هایی که شرکت کردند، متعهد هستند و موافق با اسلام و مخالف با دشمنان اسلام که در رأس آن‌ها آمریکا و اسرائیل است. روز امتیاز حق از باطل است، روز جدایی حق و باطل است.»(5)
رهبر انقلاب هم گفتارهای بسیاری این باره دارند که در کلام ایشان، اهداف روز قدس، به صورت محورهای زیر است:
  • روز قدس به عنوان نماد صف بندی مظلومان در مقابل زورگویان (6)
  • متوقف کننده حذف فلسطین از نقشۀ جغرافیای جهانی و فراموشی مسئله فلسطین (6)
  • روزی که مردم مظلوم فلسطین احساس می‌کنند که ملت‌ها پشت سرشان هستند (6)
  • روز دمیدن خون در رگ‌های امت اسلامی (6)
  • روزی که ملت‌های مسلمان بی‌واسطه مقامات رسمی حرفشان را در دنیا مطرح می‌کنند (6)
  • روز سرمشق شدن ملت ایران برای سایر ملت‌ها (6)
  • روز حفظ امنیت کشور، ملت و دستاوردهای انقلاب اسلامی (6)

🔸شاید بازهم بحث تمام نشده باشد و جای بررسی موشکافانه‌ی بیشتر قضیه، بسیار است. اما با لینک‌های که بنده در طول متن به مقالات و توضیحات مرتبط داده ام، سعی کردم تا اندکی از حجم مقاله کاهش دهم و بررسی تخصصی‌تر سایر مسائل را به وقت دیگری واگذار کنم. با اندکی سواد و فهم سیاسی در دنیای امروز، این را می‌فهمیم که مسائل مطرح شده آنقدر پراهمیت هستند که گذر از آنها و این آرمانها، یعنی فرو رفتن در خواب غفلت، نابودی وجدان و انسانیت و از طرفی تبدیل شدن به بازیچه‌ی قدرت های بزرگ. یعنی از دست دادن استقلال‌مان، انسانیت‌مان، ارزش هایمان. مومن باید زیرک باشد! نفس آدمی را نمی توان دست کم گرفت. از کجا می‌توان مطمئن بود که وجدان‌شان اجازه تجاوز به حریم مارا نمی‌دهد؟ چه بسا که بارها و بارها خلاف و عکس آن در تاریخ ثابت شده است. روز قدس، فریاد شجاعانه‌ی تاریخ از بیداد‌گری نفسانیت آدمی و ظلم و ستم و سلطه جویی است.

 

«وَ ما لَکُمْ لا تُقاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذینَ یَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْیَةِ الظّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ نَصیرًا» (7)

شما را چه شده که در راه خدا و [رهایی] مردان و زنان و کودکان مستضعف [ی که ستمکاران هر گونه راه چاره را بر آنان بسته اند] نمی جنگید؟ آن مستضعفانی که همواره می گویند: پروردگارا! ما را از این شهری که اهلش ستمکارند، بیرون ببر و از سوی خود، سرپرستی برای ما بگمار و از جانب خود برای ما یاوری قرار ده.

 
📚 منابع (references) :
1. اصول کافی، جلد 2، صفحه 164
2. گوستاولبون، تاریخ تمدن اسلام و عرب، ص 155.
3. گوستاولبون، تاریخ تمدن اسلام و عرب، ص 401.
4. گوستاولبون، تاریخ تمدن اسلام و عرب، ص 405.
5. امام خمینی(ره): صحیفه امام، جلد 9، صفحه 276
7. سوره نساء، آیه 75. 
📚 مطالعات بیشتر :
 
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
ساقیا از سر بنه این خواب را / آب ده این سینه‌ی پر تاب را

instagram : @asadeghi_ir
Twitter : @Sadeghi_ir
Designed By Erfan Powered by Bayan